Polskie talary wartością były na ogół zbliżone do cesarskich; bito również ich połówki i wielokrotności (bardzo rzadko)Marian Kowalski: Vademecum kolekcjonera monet i banknotów, dz. cyt., s. 110–111.. W XVIII stuleciu polski talar odpowiadał wartości 8 złotych (lub 240 groszy).
Talar Księstwa Warszawskiego bity w latach 1810–1815 przez króla saskiego Fryderyka Augusta I jako jego władcę, miał wagę 23 g z zawartością 16,56 g czystego kruszcu próby 720. Wypuszczano monety o nominale jednego talara (równego 6 złotym), 1/3 talara (= 2 złote) i 1/6 talara (= 1 zł)Helmut Kahnt: Das große Münzlexikon von A bis Z, dz. cyt., s. 475..
Prusy
W Prusach począwszy do połowy XVIII wieku system monetarny oparty był na talarze dzielącym się na grosze.
Do 1821: 1 talar = 24 á 12 fenigów = 288 fenigówPo 1821: 1 talar = 30 = 360 miedzianych fenigów
Talar został ostatecznie wyparty z rynku pieniądza w 1873 roku przez nową walutę zjednoczonych cesarskich Niemiec – markę niemiecką.
Zobacz też
talar Marii Teresy gulden guldiner złoty polski dolar
Uwagi
Przypisy