W latach 1953–1954 Kula dwukrotnie został wicemistrzem Polski w skokach. W sezonie 1956/1957 wziął udział w Turnieju Czterech Skoczni. W Oberstdorfie był 33., w Innsbrucku 43., w Garmisch-Partenkirchen 38., a w Bischofshofen 34.
Po zakończeniu kariery Skakał czynnie do 1960 roku. Po zakończeniu kariery sportowej zajął się modelarstwem, motoryzacją, wędkarstwem i wędrówkami górskimi. Prowadził też warsztat narciarski. W 1962 jako pierwszy oddał skok na przebudowanej Wielkiej Krokwi. Gdy Zakopane przygotowywało się do organizacji Mistrzostw Świata w Narciarstwie Klasycznym 1962 przyjechały do niego delegacje państw-uczestników zawodów. Podczas bankietu doszło do ostrej wymiany zdań na temat II wojny światowej między Kulą a Bradlem, który był przewodniczącym austriackiej delegacji. Polak uderzył Austriaka w twarz. Do roku 1981 pełnił funkcję sędziego narciarskiego, był też trenerem. Za swoje wybitne zasługi dla narciarstwa polskiego otrzymał tytuł Zasłużonego Mistrza Sportu, Zasłużonego dla Ruchu Olimpijskiego, ponadto odznaczono go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Czynu Bojowego Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie (9 maja 1990). Zmarł 6 kwietnia 1995. Został pochowany na Nowym Cmentarzu w Zakopanem (kw.