Głębokie dno oceanu W tej strefie dominują gatunki stenobiontyczne. Trudne warunki powodują obniżanie się liczebności i biomasy zoobentosu. Dno pokrywa muł, co sprzyja rozwojowi tzw. mułojadów. Pozostałe organizmy wykształciły wiele przystosowań umożliwiających im zakotwiczenie w grząskim podłożu. Głębinowe kraby posiadają kończyny zaopatrzone w kolczaste wyrostki, a kikutnice wykształciły szczudłowate odnóża.
Batial w górnej części jest produktywny. Wraz z głębokością zmniejsza się liczebność i biomasa zoobentosu oraz zmienia się skład gatunkowy. Na małych głębokościach dominują sestonofagi, a na większych detrytofagi.
Abysal Zoobentos jest ubogi pod względem liczby gatunków i organizmów. Zasoby pokarmowe są również ubogie. Najwięcej jest szkarłupni, występują również: równonogi, rozgwiazdy, wężowidła. Dominują detrytofagi.
Bibliografia L. Żmudziński, R. Kornijów, J. Bolałek, A. Górniak, K. Olańczuk-Neyman, A. Pęczalska, K. Korzeniowska „Słownik hydrobiologiczny” 2002 Warszawa PWN Z. Różańska „Ekologia środowiska morskiego” 1999 ART Olsztyn B. Kawecka „Zarys ekologii glonów wód słodkich i środowisk lądowych” 1994 Warszawa PWN
Kategoria:Zespoły organizmów wodnych Kategoria:Planktologia