Park Stefana Żeromskiego – park w warszawskiej dzielnicy Żoliborz, znajdujący się w rejonie ulic: Mickiewicza, Krasińskiego, Czarnieckiego i Mierosławskiego.
Historia thumb|Park ok. 1939 thumb|Fontanna z rzeźbą Dziewczyna z dzbanem Henryka Kuny Park został założony w latach 1925–1932 (według innego źródła 1930–1932) z inicjatywy Towarzystwa Przyjaciół Żoliborza na terenach wokół fortu Sokolnickiego. Przy jego urządzaniu zatrudniono ok. 600 bezrobotnych, na co uzyskano środki z budżetu państwa. Pozostałe koszty urządzenia parku, w tym budowę ogrodzenia, poniosło Towarzystwo Przyjaciół Żoliborza, finansując je ze składek swoich członków. Do kompozycji parku wykorzystano wały i fosy dawnych fortyfikacji. Główne wejście umieszczono od strony placu Wilsona, pozostałe od strony ulic Krasińskiego i Mierosławskiego.
Projektantami parku byli Leon Danielewicz i Stanisław Zadora-Życieński. Na skwerze, przy głównym wejściu od strony placu Wilsona, ustawiono fontannę z rzeźbą Dziewczyna z dzbanem dłuta Henryka Kuny, nazywaną przez mieszkańców Aliną. Otaczał ją okrągły trawnik i kuliste krzewy cisów. Rzeźba stała się jednym z symboli ŻoliborzaAlina - dziewczyna z dzbanem.
Park został otwarty 23 czerwca 1932 roku.