niektóre głoski przedniojęzykowe (s, z, n) ulegają silniejszemu zmiękczeniu (czego nie widać w pisowni) do głosek środkowojęzykowych (ś, ź, ń) zapisywanych przed samogłoską jako si itp.<ref>W pewnych sytuacjach głoski s, z ulegają wymianie do stwardniałych sz, ż (w związku z jotyzacją umownie zapisuje się (J) – koś- + (J)'ę – koszę), np.:
pisać – ja piszę – ty piszesz
ty kosisz – ja koszę
zagrozić – zagrożony.</ref>, np.: ten nos – na nosie ten bosy – ci bosi ja stanę – ty staniesz – stań!
głoski przedniojęzykowe zwarte (t, d) ulegają zmiękczeniu do głosek środkowojęzykowych zwarto-szczelinowych (ć, dź), zapisywanych przed samogłoską jako ci, dziW sytuacjach związanych z jotyzacją t, d ulegają wymianie do stwardniałych c, dz (st, zd do szcz, żdż), np.:
ty płacisz – ja płacę
ty widzisz – ja widzę
ty bruździsz – ja brużdżę
pomścić – pomszczony., np.: ten młody – ci młodzi ja gniotę – ty gnieciesz – gnieć!
głoska r ulega wymianie do stwardniałego rz, np.: ten stary – ci starzy ta kura – tej kurze
głoska ł ulega wymianie do l, które zachowało fonetyczną miękkość tylko przed i, np.: ten mały – ci mali ten wół – na wole