W nocy z 22 na 23 sierpnia rozpoczęła się seria regularnych transportów ludzi oraz broni, amunicji i benzyny z Grochowa i magazynów Saskiej Kępy przez Wisłę, Siekierki, Sadybę na Mokotów. Akcja ta była prowadzona przez tydzień przez dwóch przewodników: plut. pchor. Jana Manieckiego „Janka" i pchor. „Tomka". W sumie przetransportowano około 180 osób. Podczas ostatniej z przepraw pchor. „Janek” zginął na skutek wybuchu miny.

W nocy z 31 sierpnia na 1 września przeprawiła się przez Wisłę na Sadybę i dalej na Mokotów grupa żołnierzy z Rembertowa. Był to Oddział Dywersji Bojowej (ODB) pod dowództwem sierż. pchor. Janusza Kustowskiego „Dżemsa", który omijając Jeziorko Czerniakowskie, dociera do pl. Bernardyńskiego, a stąd ul. Idzikowskiego do Królikarni, gdzie wcielony do oddziału Specjalnego V pułku „Baszta” jako 4. pluton – walczy do końca Powstania.

Kilkunastoosobowa grupa żołnierzy, pod dowództwem pchor. Czesława Nalewajko ps. „Cimurak” przepłynęła wpław Wisłę i włączyła się do walki w pułku „Baszta”.

Żołnierze którzy przybyli na Mokotów z Rejonu III „Obroży” weszli w skład plutonu 686 „Grochów”, z uwagi na stosunkowo dobre uzbrojenie w broń maszynową (głównie steny produkcji własnej). Byli kierowani po krótkim odpoczynku do różnych oddziałów na Dolnym Mokotowie.