Rejon IV został, w wyniku ustabilizowania się frontu w rejonie Radości, podzielony na dwie części: Część północna znalazła się na bezpośrednim zapleczu skoncentrowanych sił niemieckich; Część południowa została oswobodzona przez oddziały radzieckie. W części północnej plutony powstańcze nie podjęły działań zbrojnych. W części południowej działania skierowano na pomoc nadciągającym żołnierzom 27. Wołyńskiej Dywizji AK. We wrześniu udzielano pomocy medycznej powstańcom ze zgrupowania „Kryska”, którym udało się przepłynąć z przyczółka czerniakowskiego na brzeg praski. 250 px|prawo Rejon V obejmował lasy chojnowskie, które stały się miejscem koncentracji jednostek „Obroży”. jak i oddziałów z Ochoty i Mokotowa, które nie wykonały zadań bojowych na własnym terenie. Dowódca obwodu „Ochota” ppłk Mieczysław Sokołowski ps. „Grzymała”, który wraz z jednostkami liniowymi wycofał się do rejonu V, zdecydował o podjęciu natarcia na Wilanów w kierunku Sadyby, które miało na celu połączenie się z oddziałami walczącymi w Warszawie. Natarcie nie powiodło się. W Wilanowie poległ ppłk „Grzymała”. Na Sadybę przebiła się jedynie kompania dowodzona przez ppor. Stanisława Milczyńskiego ps. „Gryf”.