Teatr Nowy – teatr operetki w Warszawie, istniejący w Śródmieściu w okresie 1921–1926. Teatr prowadził działalność w latach 1921–1923. W 1926 budynek został przejęty przez inny teatr.
Historia
Powstanie teatru miało związek z zakończeniem działalności Teatru Nowości w Warszawie i wydaniem przez Radę Miejską Warszawy zgody na otwieranie nowych teatrów operetkowych w celu wypełnienia luki po Nowościach. Z tej okazji postanowił skorzystać właściciel teatru kabaretowo-rewiowego Czarny Kot, Norbert Hochmann, który zmienił nazwę i repertuar teatru. Równolegle powstały dwa konkurencyjne teatry operetki – nowa wersja Teatru Nowości oraz Teatr Wodewil.
Teatr uruchomiono 21 października 1921 w przebudowanej sali teatru Czarny Kot przy ul. Marszałkowskiej 125. Pierwszym dyrektorem artystycznym był Mieczysław Kochanowski, od maja 1922 we współpracy z Wacławem Juliczem. Kierownikiem literackim był początkowo Wincenty Rapacki, a od stycznia 1922 Julicz. Dyrygowali: Kochanowski i Aleksander Wiliński, reżyserami byli Mieczysław Dowmunt, Ludwik Śliwiński, Wacław Julicz i Józef Redo, dekoratorem Józef Galewski, a baletmistrzem Antoni Luziński. Występowali m.in. Mieczysława Ćwiklińska, Waleria Dobosz-Markowska, Mela Grabowska, Helena Jaworska, Mieczysław Dowmunt, Józef Redo, Bronisław Romaniszyn, Kazimierz Worch, Wacław Zdanowicz.