W 1925 r., w ramach reorganizacji struktur uniwersyteckich, kilka katedr historycznych przeszło z Wydziału Filozoficznego do nowo utworzonego Wydziału Humanistycznego. Cały czas istniały także i tworzone były katedry historyczne przy innych wydziałach. Te, które afiliowane były przy Wydziale Humanistycznym, tworzyły jednostkę dydaktyczną o nazwie „Seminarium Historyczne” (z siedzibą w Zamku Cesarskim). Można uznać je za protoplastę obecnego Instytutu. W latach trzydziestych Seminarium Historyczne zatrudniało 10 pracowników, w tym sześciu profesorów. Łącznie w okresie międzywojennym jego struktura przedstawiała się następującoSchemat za: Tomasz Schramm, Zarys dziejów Instytutu Historii UAM [w:] Tomasz Schramm, Bohdan Lapis, Rafał Witkowski, Ryszard Wryk, Instytut Historii Uniwersytetu im. Adama Mickiewicza w Poznaniu. 1956–2006, s. 6.:
NazwaKierownikOkresistnienia Katedra Historii Średniowiecznej Kazimierz Tymieniecki 1919–1939 Katedra Historii Nowożytnej Adam Skałkowski 1919–1939 Katedra Historii Starożytnej Ludwik Piotrowicz 1919–1922 Katedra Historii Europy Wschodniej Józef Paczkowski (do 1928)/Kazimierz Chodynicki (od 1928) (1920)Katedra nominalnie istniała od 1920 r., jednak jej kierownik do 1926 r.