był jednocześnie szefem polskiej służby archiwalnej i z tego powodu na uniwersytecie był urlopowany, nie obejmując do tego czasu profesury na UP. Tomasz Schramm, op. cit, s. 6. 1926–1939 Katedra Historii Nowożytnej (II) Bronisław Dembiński 1923–1933 Katedra Historii Słowian Zachodnich Józef Widajewicz 1937–1939

Ponadto istniały dwie katedry historyczne na Wydziale Prawno-Ekonomicznym:

NazwaKierownikOkresistnienia Katedra Historii Gospodarczej Jan Rutkowski 1919–1939 Katedra Historii Ustroju i Prawa Polskiego Zygmunt Wojciechowski 1929–1939

Okres II wojny światowej Rozwój poznańskiego ośrodka historycznego przerwał wybuch II wojny światowej. W warunkach konspiracji poznańscy historycy wykładali od 1940 r. w ramach tajnego Uniwersytetu Ziem Zachodnich (głównie w Warszawie, placówki także w kilku innych miastach Generalnego Gubernatorstwa), lub w ramach konspiracyjnego Uniwersytetu Warszawskiego i Jagiellońskiego. Poza podtrzymaniem działalności naukowej, starano się też rekrutować nowe kadry. W okresie okupacji niemieckiej z UZZ związali się historycy, którzy po wojnie mieli podjąć pracę na uniwersytecie w Poznaniu (m.in. Gerard Labuda, Zdzisław Grot). Było to koniecznym krokiem dla podtrzymania żywotności seminarium w obliczu starzenia się i wymierania (1942 – Kazimierz Chodynicki) jego profesury.