Kolejny medal indywidualny wywalczył dopiero na mistrzostwach świata w Kontiolahti/Oslo w 1999 roku. Zwyciężył tam w sprincie, wyprzedzając Włocha Patricka Favre i Norwega Frode Andresena. W biegu pościgowym nie utrzymał pierwszej pozycji i rywalizację ukończył na drugiej pozycji, za Ricco Großem. W sztafecie Niemcy tym razem zajęli czwarte miejsce. Następne trzy medale zdobył podczas mistrzostw świata w Oslo/Lahti w 2000 roku. Starty rozpoczął od czwartego miejsca w sprincie, w którym walkę o podium przegrał z Włochem René Cattarinussim. W biegu pościgowym zwyciężył, mimo dwóch pomyłek na strzelnicy, wyprzedzając o 3,3 sekundy Pawła Rostowcewa z Rosji i o 15,1 sekundy Francuza Raphaëla Poirée. Następnie zajął trzecie miejsce w biegu indywidualnym, ulegając jedynie Austriakom: Wolfgangowi Rottmannowi i Ludwigowi Gredlerowi. Trzeci był tam również w sztafecie.