Czasownik Czasowniki określają wykonywaną czynność lub stan, w jakim znajduje się podmiot. Czasowniki charakteryzują cechy wyróżniające: tryb, czas (w tym aspekt), koniugacja. Pod względem morfologicznym w języku francuskim wyróżnia się trzy grupy czasowników. Grupa I czasowniki zakończone regularne na -er w bezokoliczniku np.: regarder, rester, détester, z wyjątkiem aller czasowniki zakończone na -ger np. changer, manger, nager, partager, ranger – w tych czasownikach po -g musi wystąpić e dlatego, że -e nieme a także -i powoduje wymowę g jako [ż] czasowniki zakończone na -cer. np. commencer, placer, avancer, lancer – w tych czasownikach -e przechodzi w -è; zmiana ta następuje przed e niemym. Ponadto w pierwszej osobie liczby mnogiej c zamienia się w ç (np. commençons), żeby zapobiec zmianie wartości fonicznej. czasowniki takie jak appeler i jeter, które przed e niemym podwajają l – ll lub t – tt (j'appelle, tu jettes) czasowniki takie jak payer, essayer, se vouvoyer, w których przed e niemym, y zamienia się na i (je paie, j'essaie, je me vouvois)
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Gramatyka języka francuskiego · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.