Po podpisaniu układu Sikorski–Majski został zwolniony i przeniósł się do Kazachstanu, gdzie pracował jako szewc. Tam poznał i 26 kwietnia 1943 roku poślubił swą drugą żonę, Justynę Światło, i przyjął jej nazwisko.
Służąc w batalionach pracy, skorzystał z amnestii w roku 1943. Nie zabiegał o przyjęcie do armii gen. Andersa, natomiast wstąpił do polskiej dywizji Zygmunta Berlinga. Skierowany przez WKP(b) do 1 Polskiej Dywizji im. Tadeusza KościuszkiSławomir Cenckiewicz, Długie ramię Moskwy. Wywiad wojskowy Polski Ludowej 1943-1991 (wprowadzenie do syntezy), Poznań 2011, s. 44.. Po ujawnieniu swojej komunistycznej przeszłości szybko awansował, już w 1943 roku został podporucznikiem i oficerem politycznym współpracującym z NKWDEdward Kospath-Pawłowski, Sławomir Cenckiewicz Długie ramię Moskwy, s. 44.
Kariera w organach bezpieczeństwa PRL Z wydziału politycznego wojska do nowo uformowanego Resortu Bezpieczeństwa Publicznego został skierowany przez gen. Konrada Świetlika, zastępcę szefa Wydziału Politycznego Dywizji Kościuszkowskiej, późniejszego wiceministra bezpieczeństwa.