Andrzej Józef Kamiński (ur. 20 czerwca 1921 w Warszawie, zm. 4 lutego 1985 w Hagen) – polski historyk specjalizujący się w historii Niemiec okresu nazizmu i jej wpływu na współczesność tego państwa.
Życiorys Jego rodzice, Natalia Szper-Kamińska i Józef Szper byli lekarzami. Ukończył I Państwowe Gimnazjum i Liceum im. Stefana Batorego w Warszawie (1939).
W czasie kampanii wrześniowej walczył jako ochotnik na Froncie Południowym. Podczas okupacji hitlerowskiej, ze względu na żydowskie pochodzenie ojca, przyjął nazwisko matki. W latach 1939–1944 był żołnierzem Armii Krajowej, głównie w Radomiu, gdzie poznał swoją pierwszą żonę, Janinę Egiejmanównę, córkę Stanisława Egiejmana. 7 marca 1944 został wraz z nią aresztowany w Starachowicach i był torturowany przez Gestapo. 21 marca tego roku został przewieziony do obozu koncentracyjnego Groß-Rosen, gdzie przydzielono mu numer Schutzhäftling-Pole 23351 i gdzie pełnił rolę tłumacza i pisarza z języka francuskiego na niemiecki. Po likwidacji obozu Groß-Rosen został przeniesiony do obozu KL Flossenbürg, podobozu w Leitmeritz, gdzie otrzymał numer 87499. W maju 1945 r. brał udział w powstaniu praskim.