Od października 1945 do 1948 studiował prawo na Uniwersytecie Poznańskim. W lipcu 1951 obronił doktorat z najnowszej historii Niemiec. Od grudnia 1946 do lutego 1958 był pracownikiem naukowym Instytutu Zachodniego w Poznaniu. W roku 1949 urodził się jego jedyny syn, Piotr Kamiński.

W 1964 uzyskał stopień naukowy doktora habilitowanego. Wykładał najnowszą historię Niemiec, m.in. na Uniwersytecie Poznańskim i Warszawskim a także w Szkole Głównej Służby Zagranicznej w Warszawie. W latach 1962–1973 był samodzielnym pracownikiem naukowym w Polskim Instytucie Spraw Międzynarodowych w Warszawie.

W 1973 został zmuszony do opuszczenia Polski. Między innymi dlatego, że 5 jego książek nie mogło się ukazać drukiem, w tym biografia Willy’ego Brandta (Willy Brandt, człowiek, polityk, mąż stanu). Wykładał jako profesor gościnny historię najnowszą na uniwersytetach Niemieckiej Republiki Federalnej. W 1977 r. został profesorem Bergische Universität w Wuppertalu.