Przyjmuje się, że maksymalne odbicie zwierciadlane zachodzi, gdy kąt pomiędzy promieniem odbitym a kierunkiem do obserwatora jest równy zero. Gdy kąt ten jest większy od zera, wówczas odbicie zwierciadlane bardzo szybko słabnie, co jest aproksymowane współczynnikiem gdzie jest większe od 0 i zazwyczaj przyjmuje wartości z zakresu kilka-kilkaset.
Na natężenie światła docierające do obserwatora składają się: Natężenie światła odbijanego zwierciadlanie (ang. specular) wyznaczane z zależności gdzie jest natężeniem światła odbitego i w najprostszym przypadku jest ono równe natężeniu światła padającego Jednak może również zależeć od kąta i wówczas wzór przyjmuje postać Natężenie światła rozproszonego (ang. diffuse) jest obliczane na podstawie modelu Lamberta: gdzie to natężenie światła padającego. Natężenie światła otoczenia (ang.