Głównym uzbrojeniem pancernika były cztery działa kalibru 305 mm o długości luf 35 kalibrów. Były one zamontowane w dwudziałowych wieżach, po jednej na dziobie i rufie, na okrągłych barbetach. Działa mogły być ładowane w każdej pozycji względem osi okrętu, ale tylko przy określonym kącie podniesienia. Okręt był także wyposażony w 12 dział kal. 152 mm o długości lufy 40 kalibrów zamontowanych w opancerzonych kazamatach na sponsonach, dzięki czemu mogły strzelać do przodu i tyłu, oraz 16 dział 12-funtowych (kal. 76 mm), sześć 3-funtowych (kal. 47 mm), a także cztery podwodne wyrzutnie torpedowe kal. 450 mm z zapasem 14 torped. Uzbrojenie uzupełniały dwa kutry parowe, dla których przewożono pięć specjalnych torped kal. 356 mm.
Służba operacyjna Pancernik został przyjęty do służby 25 czerwca 1901 roku w i wysłany do Hongkongu, gdzie 9 września zastąpił w roli okrętu flagowego drugiego admirała China Station pełniący dotychczas tę funkcję pancernik „Barfleur”. W czasie swej służby na Dalekim Wschodzie dwukrotnie, w 1902 i 1905 roku, przeszedł przeglądy w stoczni w Hongkongu. W 1905 roku Wielka Brytania i Japonia ratyfikowały układ o współpracy, dzięki czemu Brytyjczycy mogli zmniejszyć swe zaangażowanie militarne w rejonie i wycofać do metropolii ciężkie okręty.