Dowódcy GA podporządkowane były bezpośrednio oddziały i pododdziały artylerii ONW, natomiast w stosunku do jednostek artylerii organicznej wielkich jednostek sprawował kontrolę stanu wyszkolenia. Do obowiązków dowódcy grupy artylerii należała współpraca z inspektorami armii, generałami do prac i generałami inspekcjonującymi oraz dowódcami okręgów korpusów w zakresie inspekcji i spraw garnizonowych podporządkowanych im jednostek.
W 1935 poszczególne grupy artylerii podlegały pod względem inspekcji niżej wymienionym inspektorom armii i generałom do prac: gen. broni Kazimierz Sosnkowski – 9 GA, gen. dyw. Juliusz Rómmel – 1, 4 i 7 GA, gen. dyw. Stefan Dąb-Biernacki – 2 GA, gen. dyw. Kazimierz Fabrycy – 6 i 10 GA, gen. dyw. Mieczysław Norwid-Neugebauer – 11 GA, gen. bryg. Władysław Bortnowski – 8 GA.
Każda z grup artylerii składała się w zasadzie z jednego pułku artylerii ciężkiej i trzech pułków artylerii lekkiej oraz 1-3 dywizjonów artylerii konnej.