W czasie rozmowy Gloria mówi, że ciągle kocha Francisca.
Którejś nocy Gloria budzi się, czując że jest wiązana przez Francisca. Jej krzyk stawia służbę na nogi, Francisco ucieka z jej pokoju. Gloria ucieka z domu. Francisco próbuje ją odnaleźć. Gdzie spojrzy zdaje mu się, że śmieją się z niego przypadkowi ludzie, już chce strzelać do swojej żony i Raula, gdy się okazuje, że to wcale nie oni siedzą w ławce przed nim. Zdaje mu się, że nawet jego bliski przyjaciel ojciec Valesco śmieje się z niego. Rzuca się na niego w kościele, zostaje obezwładniony.
Mija wiele lat. Raul i Gloria odwiedzają zakon, w którym żyje Francisco. Towarzyszy im chłopiec, który ma na imię Francisco. Raul na pytanie jednego z zakonników, czy to jego syn odpowiada wymijająco. Sam Don Francisco widział, odwiedzających jedynie z daleka, przez okno. Postać chłopca interpretuje jako dowód zdrady swojej żony. A więc nie był wcale taki szalony, jak twierdzono – rozumuje.
Zaburzenia urojeniowe głównego bohatera mają charakter zespołu Otella.