uzyskał on od rządu pruskiego prawo pierwszeństwa w eksploatacji wszelkich złóż galmanu (ruda cynku) i węgla na obszarach stanowiących jego własność. Przywilej ten gwarantował, że żadne obce towarzystwo górnicze nie rozpocznie wydobycia na jego ziemiach bez wcześniejszej propozycji dla Donnersmarcka – państwo zatrzymało co prawda regalia górnicze, ale Karol mógł jako pierwszy zagospodarować bogactwa naturalne swoich dóbr.
Działalność przemysłowa Karola Łazarza uczyniła go jednym z najzamożniejszych przedsiębiorców ówczesnych Prus. Był magnatem przemysłowym w pełnym tego słowa znaczeniu – kontrolował kopalnie (węgla i cynku), huty żelaza, huty cynku oraz rozległe włości rolne, tworząc zintegrowane imperium ekonomiczne. Jego przedsięwzięcia nie tylko mnożyły rodzinny majątek, ale także tworzyły miejsca pracy i przyciągały na Górny Śląsk wykwalifikowanych fachowców (górników, hutników, inżynierów) m.in. z Saksonii i Czech. Dzięki temu region przeżywał okres dynamicznego rozwoju gospodarczego w pierwszej połowie XIX wieku.