przy okazji [wesela] widziałem kaszubskie hieroglify. Na drzwiach rysowano kredą znaki i objaśniano je śpiewanym tekstem. Sołtys Gołunia Jakub Langowski opowiedział mi, że jakieś 35 lat temu [czyli w latach 1870.] poznał tę zabawę w okolicy Żuław Wiślanych. Pierwotny tekst był niemiecki, a jego brat Wilhelm przetłumaczył go na kaszubski.
Na niekaszubskie pochodzenie pieśni wskazuje wcześniejszy opis zabawy druciarzy słowackich zanotowany przez Oskara Kolberga w 1846 roku:
[...] śpiewak w miarę jak przedmioty nią [pieśnią] objęte jedne po drugich wymienia, rysuje je zaraz kredą na stole, wybijając takt drugą ręką.
W XIX wieku zabawa znana też była na Polesiu, w Czechach, Morawach, SłowacjiL. Bielawski, A. Mioduchowska, Polska pieśń i muzyka ludowa. Tom 2 Kaszuby. Część III Pieśni powszechne i zawodowe, Instytut Sztuki PAN, Warszawa 1998, s. 178-181..
Tylko w najpopularniejszej odmianie pieśni z Kartuz występuje „kaszëbskô stolëca” i „òznaczô Kaszëba”. W pozostałych tekstach, opartych na wersji niemieckiej, zamiast kaszubskiej stolicy jest „cesarskô”, a Kaszuba zastępuje szlachcic: „to òznaczô szlachcëca”.
Przypisy
Linki zewnętrzne http://www.naszekaszuby.pl/modules/artykuly/article.php?articleid=111
Kategoria:Polskie piosenki Kategoria:Polskie pieśni ludowe Kategoria:Muzyka na Kaszubach