W filmie kilkakrotnie pokazano modlących się muzułmanów, ale jedynym pobożnym muzułmaninem jest [...] duchowny domagający się, by Saladyn zaatakował chrześcijan i zdobył Jerozolimę. Przesłanie jest jasne: religia prowadzi do fanatyzmu, a fanatyzm prowadzi do wojen”. Madden podsumowuje: „Problem polega na tym, że [...] Scott, Monahan i główni aktorzy wyraźnie wierzą, że ich historia może pomóc przynieść pokój w dzisiejszym świecie”. Kończy swoją analizę, pisząc: „Trwałemu pokojowi jednak lepiej przysłużyłoby się szczere zmierzenie się z prawdami o naszej wspólnej przeszłości, bez względu na to, jak niepoprawne politycznie by one nie były”.
Swoją recenzję i analizę Krzysztof Izdebski otwiera słowami: "«Królestwo Niebieskie» to niewątpliwie jeden z najsłynniejszych kostiumowych filmów historycznych w dziejach kina." Szybko dodaje, że "Ważnym elementem wzmożonej krytyki «Królestwa Niebieskiego» Ridleya Scotta jest niezwykle twarde zderzenie reżysera z realiami epoki krucjat". Izdebski chwali film za muzykę i kostiumy, o aktorstwie mówi, że jest "dobrego poziomu [...] (naturalnie pomijając Orlando Blooma)", którego grę aktorską ocenia, jako "zwyczajnie sztywną", wyróżnia natomiast Nortona. Choć chwali kilka elementów, np.