W międzyczasie, w 1873 został członkiem rady bułgarskiego egzarchatu, a w 1875 przewodniczącym bułgarskiej czytelni w Stambule.

Po wybuchu powstania kwietniowego w 1876 wraz z Markiem Bałabanowem podjął się misji zorganizowanej przez egzarchę Antima I, której celem było poinformowanie opinii międzynarodowej o przebiegu insurekcji. Wysłannicy dotarli m.in. do Wiednia, Paryża i Londynu, gdzie spotkali się z Williamem Gladstonem, a także do Moskwy, gdzie osobiście przyjął ich cesarz Aleksander II.

Po wyzwoleniu Bułgarii objął posadę wicegubernatora Tyrnowa. W 1879 wziął udział w zebraniu założycielskim przyszłego parlamentu Księstwa Bułgarii, nazwanego Zgromadzeniem Narodowym. Zaangażował się także w utworzenie Partii Liberalnej, której został jednym z liderów. Jako poseł uczestniczył w obradach nad uchwaleniem Konstytucji Tyrnowskiej.