Z drugiej strony, kolizje i zbiorcze niestabilności mają tendencję do przywracania rozkładu termicznego, tak więc ogólnie utrzymanie monoenergetycznego rozkładu jest kosztowne.
Polywell różni się od fuzora tym, że elektrony są uwięzione magnetycznie, tak więc jest również spokrewniona z magnetycznym uwięzieniem plazmy, w tym najbardziej z odmianą z użyciem lustra magnetycznego. Wspólne z lustrami magnetycznymi jest minimum pola w centralnym obszarze, uwięzienie (częściowo) przy użyciu efektu lustra magnetycznego, oraz (przynajmniej do pewnego stopnia) nietermiczny rozkład energii elektronów. W niektórych konfiguracjach lustra, pole w centrum stanowi minimum w każdym kierunku – tak, jak w centralnym obszarze polywell. W takim przypadku mówi się, że pole magnetyczne posiada "dobrą krzywiznę", ponieważ pewna klasa fluktuacji jest stabilna w plazmie uwięzionej przez takie pole. W przeciwieństwie do maszyn lustrzanych, polywell nie tylko posiada minimum natężenia pola w centrum – pole całkowicie tam zanika. Polywell nie posiada również osi magnetycznej, ale wielościanową symetrię.