Obecnie najbardziej aktywnie rozwijaną koncepcją uwięzienia plazmy jest tokamak, koncepcja stojąca za projektem ITER. Reaktor fuzyjny z pozytywnym bilansem energetycznym oparty na tokamaku byłby z pewnością olbrzymią i złożoną maszyną. W przeciwieństwie do tego, reaktor polywell o porównywalnej mocy, jeśli jest możliwy do zbudowania, byłby znacznie mniejszy, prostszy i bardziej opłacalny. Tokamak posiada kształt toroidalny z zagnieżdżonymi powierzchniami strumienia, tak więc zarówno jony, jak i elektrony mogą być utracone jedynie przez transport w poprzek linii pola magnetycznego. (głównie jako wynik niestabilności z bardzo krótką długością fali). Uwięzienie cząstek w reaktorze polywell jest bardziej złożone, dotyczy zarówno pól magnetycznych, jak i elektrycznych, transportu cząstek zarówno w poprzek jak i wzdłuż linii pola magnetycznego oraz innych procesów dla jonów niż dla elektronów.
Możliwość uzyskania dodatniego bilansu energetycznego Bussard twierdził, że to urządzenie może działać produkując więcej energii niż pochłaniając, na fuzji aneutronowej opartej na paliwie z boru-11 i protonów.