Wszyscy bez wyjątku katoliccy kapelani wojskowi podlegali, w zakresie spraw kościelnych, przewidzianych w kodeksie prawa kanonicznego, biskupowi polowemu, przez odpowiednich, bezpośrednich swoich przełożonych, kapelanów wojskowych.
Centralne organy służby duszpasterskiej wyznania katolickiego Kierownictwo służby duszpasterskiej wyznania katolickiego, pod względem wojskowym i administracyjnym, należało do Ministra Spraw Wojskowych, którego doradcą był biskup polowy. Kierownictwo sprawami duszpasterstwa wojskowego (w zakresie jego działania) należało do biskupa polowego. W zakresie kompetencji kościelnych biskup polowy zależny był bezpośrednio od Stolicy Apostolskiej.
W zakresie spraw wojskowych i administracyjnych duszpasterstwa katolickiego, bezpośrednim organem biskupa polowego była Kuria Biskupia Wojsk Polskich. Jako organ doradczy biskupa polowego istniało kolegium konsultorów, złożone z 6 członków, wybranych spośród wybitniejszych kapelanów. Jeden z kościołów garnizonu st. m. Warszawy był kościołem biskupa polowego.