Drewniany kościół po kilkunastu latach rozebrano, ponieważ przestał być użytkowany.
Paulini kontynuowali kult cudownego obrazu, w XVII wieku, coraz powszechniejsze były pielgrzymki wiernych, którzy przybywali oddać cześć NMP. W 1728 roku wykonano kopię cudownego obrazu. Spis inwentarza kościelnego sporządzony w 1729 roku wymienia znajdujący się w głównym ołtarzu słynący łaskami obraz Zaśnięcia i Wniebowzięcia NMP. Paulini przebywali w Starej Wsi 58 lat, w 1784 roku cesarz Józef II Habsburg swoim dekretem dokonał kasacji tutejszego konwentu. Konwent liczył wówczas 10 ojców i jednego brata zakonnego, ostatni przełożonym był zmarły 19 czerwca 1801 roku w Brzozowie o. Kalikst Janicki. Decyzją władz wydaną w dniu 5 czerwca 1786 roku rozległa własność paulinów, tj. kościół, klasztor i folwark, przeszły w posiadanie Funduszu Religijnego. W wydanej po raz pierwszy właśnie w 1786 r. „Geografii (...) Galicyi i Lodomeryi” jej autor, Ewaryst Andrzej Kuropatnicki, pisał z widoczną obawą: Ta fabryka tak kosztowna ma być na parochią wiejską obrócona, której utrzymanie jest nad siły parochii.