Współczesny wielkiego króla z dynastii Sassanidów Jezdegerda III (632–651) utrzymywał też żywe kontakty polityczne i kulturalne z Iranem. O rozmachu jego polityki świadczą stosunki handlowe i dyplomatyczne z wielkimi stolicami Chorezmu i Sogdiany w Azji Centralnej.

Rozpad Wielkiej Bułgarii Po śmierci Kubrata jego wielkie państwo rozpadło się około 660 roku pod uderzeniem Chazarów. Wedle relacji Teofanesa i Nicefora synowie Kubrata, każdy na czele części swego ludu, wybrali różne drogi: najstarszy Batbajan (Bajan) pozostał na ziemiach dawnej Wielkiej Bułgarii i przyjął zwierzchnictwo chazarskie, młodszy Kotrag uszedł w górę Donu, trzeci Asparuch przeszedł przez Dniepr i rozłożył się czasowo ze swymi ludźmi między Dnieprem a Dunajem, czwarty syn, Kubrat, identyfikowany przez część historyków z Kuberem, przeszedł przez Karpaty i osiedlił się w Panonii jako poddany kagana Awarów, piąty, nieznany z imienia, dotarł ze swym plemieniem do Italii i osiedlił się w pobliżu Rawenny jako poddany cesarza bizantyjskiego.