W początkach maja 1849, w czasie Wiosny Ludów, rozegrała się tu zwycięska bitwa partyzantów polskich nad wojskami AustriiSeweryn Łusakowski – Pamiętnik, PIW, Warszawa 1953.. W połowie XIX wieku właścicielem posiadłości tabularnej w Komańczy był Alfred Lubaczewski. W 1911 właścicielem tabularnym był Józef Mikołaj Potocki, posiadający 497 ha. Do 1914 powiat sądowy w Sanoku, gmina Bukowsko.

W pierwszych dniach listopada 1918 łemkowska ludność z Komańczy oraz okolicznych miejscowości, za zachętą agitatorów przysyłanych przez rząd Zachodnioukraińskiej Republiki Ludowej, opanowała linie kolejowe od Zagórza do Łupkowa oraz od Zagórza do Chyrowa i ogłosiła powstanie tzw. Republiki Komańczańskiej. Na jej czele stanął jako „prezydent” miejscowy kupiec Andrij Kyr, a „stolicą” została Komańcza. Samozwańcza republika istniała do rozpoczęcia ofensywy Wojska Polskiego 27 stycznia 1919 r.

W okresie międzywojennym stacjonował w miejscowości komisariat Straży Granicznej. Przed wybuchem II wojny światowej Komańcza była wsią o większej różnorodności, gdyż zamieszkiwali ją Polacy, Łemkowie i w mniejszej ilości także Żydzi.