Jeśli komputer tymczasowo nie był wykorzystywany, zawartość jego pamięci utrzymywała się tak długo, jak naładowany pozostawał główny akumulator kwasowo-ołowiowy. Komputer wyposażono w układ scalony Power Manager, zwykle umiejscowiony na płycie głównej komputera, odpowiedzialny za zarządzanie zasilaniem komputera. Podobnie, jak w modelu Macintosh Portable, odpowiadał on za podświetlanie ekranu, zatrzymywanie pracy dysku twardego, usypianie komputera i wyprowadzanie go z tego stanu, ładowanie akumulatora, działanie trackballa i urządzeń wejścia/wyjścia.
Model 100 wyposażono w jedną nowinkę techniczną: 3,5-woltowe baterie zapewniały podtrzymywanie zawartości wewnętrznej i rozszerzonej pamięci RAM podczas wymiany głównego akumulatora lub gdy urządzenie pozbawione było w ogóle zasilania. Dzięki temu komputer dobrze współpracował z RAM diskiem, wydłużając czas pracy na baterii poprzez rzadsze odwoływanie się do plików na twardym dysku. Model 100 był jedynym PowerBookiem który zachowywał zawartość RAM po wyłączeniu, co pozwalało na szybsze uruchamianie komputera.