Zabergan – chan protobułgarskich Kutigurów około połowy VI wieku.
Najazd na Bizancjum w 551
Źródła bizantyjskie po raz pierwszy wspominają Zabergana w związku z wielkim najazdem Słowian na ziemie Cesarstwa Bizantyjskiego w 550 i 551, całkiem możliwe, że inspirowanego przez Bułgarów znad Morza Czarnego. Po spustoszeniu Tracji i zaatakowaniu „długich murów” broniących Konstantynopola Słowianie przezimowali na ziemiach Cesarstwa. Wiosną 551 wyruszyły z Konstantynopola przeciw najeźdźcom wojska bizantyjskie. W pobliżu Adrianopola natknęły się niespodziewanie na zagony słowiańskie i poniosły druzgoczącą klęskę. Konnica kutigurska, prawdopodobnie pod wodzą Zabergana, walcząca w tym czasie jako wojsko najemne w środkowej Europie na usługach Germanów, na wieść o klęsce Bizantyjczyków, przeprawiła się przez Dunaj pod Belgradem i zapuściła się aż po Filipopolis w Tracji. Bułgarzy wysłali też dwa podjazdy w kierunku Konstantynopola i Tesaloniki. Wobec takiego rozwoju wydarzeń stary cesarz Justynian I wyprawił posłów za Morze Czarne do sąsiadującego z Kutigurami od wschodu plemienia Utigurów. Wysłannicy na ręce ich wodza Sandala złożyli bogate dary: pieniądze i broń i namówili do najazdu na siedziby Kutigurów na zachodnim brzegu Donu.