Ponieważ wojsko kutigurskie znajdowało się w Tracji opór dany przez tych, którzy pozostali w domu nie zdał się na wiele. Oddziały starców i niedorostków zostały zniesione, a kobiety, dzieci i stada bydła padły łupem najeźdźców. Na wieść o klęsce główne siły Kutigurów przeprawiły się w pośpiechu przez Dunaj, pozostawiając w Tracji znaczną część zdobyczy.
Przez siedem następnych lat trwały walki pomiędzy sąsiadującymi plemionami. W 558 Zabergan zawarł w końcu pokój z Utigurami, być może w wyniku ustąpienia czy śmierci Sandala. W następnym roku poprowadził wyprawę na Konstantynopol.
Kolejny najazd w 559
W marcu 559 Wedle T. Wasilewskiego w 558 roku (Historia Jugosławii, s. 24) przeprawiwszy się przez zamarznięty Dunaj dotarł do Tracji. Tam wojska, w skład których wchodzili też Słowianie podzielił na trzy grupy. Pierwsza przez Macedonię wtargnęła do Grecji i dotarła do Termopil, gdzie została powstrzymana po zaciętej obronie twierdzy przez garnizon grecki. Druga skierowała się na Chersonez Tracki (półwysep Gallipoli), chroniony murem zbudowanym wzdłuż przesmyku. Tym zadał dotkliwą klęskę młody wódz bizantyński Germanus.