Po śmierci męża Eleanor jeszcze bardziej włączyła się w działalność społeczną. Z rekomendacji Harry’ego Trumana zasiadała w Organizacji Narodów Zjednoczonych, gdzie została przewodniczącą Komisji Praw Człowieka. Wniosła walny wkład w opracowanie Deklaracji Praw Człowieka. W 1953 ustąpiła z komisji, wobec zwycięstwa prezydenckiego Eisenhowera. Po ośmiu latach powróciła do ONZ, z rekomendacji Johna F. Kennedy’ego. Działała także w NAACP oraz w Americans for Democratic Action. Odbyła też wiele podróży po świecie, wizytując m.in. ZSRR, gdzie rozmawiała z Nikitą Chruszczowem.
W ostatnich latach życia zachorowała na białaczkę. Zmarła 7 listopada 1962 roku.
Życie prywatne Eleanor Roosevelt wyszła za mąż za Franklina Delano Roosevelta 17 marca 1905 roku w Nowym Jorku. Mieli jedną córkę: Annę (ur. 1906) i pięciu synów: Jamesa (ur. 1907), Franklina (ur. 1909), Elliotta (ur. 1910), Franklina Delano (ur. 1914) i Johna Aspinwalla (ur. 1916).
W 1918 roku nastąpił kryzys małżeński Rooseveltów, kiedy Eleanor odkryła romans Franklina z sekretarką Lucy Mercer. Małżonkowie rozważali rozwód, jednak odstąpili od tego zamiaru z uwagi na dobro dzieci. Zdaniem biografów Rooseveltów nastąpił wówczas rozkład pożycia małżeńskiego.