Charyzmat (od l.m. : chárismata, od l.p. chárisma „dar”, od charis, „piękno, łaska, wdzięczność”) – termin stosowany w chrześcijaństwie, oznaczający dary Ducha Świętego, służące zbudowaniu KościołaRené Pache, Osoba i dzieło Ducha Świętego, przeł. Józef Prower, ZKE, Warszawa 1975, s. 228..
W Biblii W Nowym Testamencie wzmianki o charyzmatach pojawiają się w różnych kontekstach: w Mk 16,17-18 Chrystus zapowiada, że ci, którzy uwierzą […], nowymi językami mówić będą; w Dz 2,1-13 zesłaniu Ducha Świętego towarzyszy mówienie obcymi językami, w celu przyciągnięcia ludzi do powstającego Kościoła; w Dz 10,44-48 podobnie dzieje się z Korneliuszem i jego domownikami, w celu potwierdzenia, że poganie także są dopuszczeni do zbawienia; w Dz 19,6 joannici z Efezu po chrzcie i nałożeniu rąk przez Pawła otrzymują dar glosolalii; w Rz 12,3-8 mowa jest o darach łaski, w tym o proroctwie; w 1 Kor 11,4-5 wspomniane jest prorokowanie mężczyzn i kobiet; w 1 Kor 12,1-11 Paweł z Tarsu pisze: