Kiedy nie udało mu się doprowadzić do zwiększenia daniny, jaką Chińczycy przekazywali Mongołom pod oficjalną nazwą "podarków" i "handlu", przy nominalnym składaniu "trybutu" przez Ojratów, w 1449 roku podjął on prawdziwą inwazję na granicę Chin, oblegając m.in. Datong, kluczowy punkt Wielkiego Muru w Shanxi.
Zhu Qizhen miał prowadzić ze sobą pół miliona ludzi, przy czym wielu z nich było członkami świt najwyższych dowódców i urzędników, których cesarz w ogromnej liczbie zabrał ze sobą, na czele z Wang Zhenem jako naczelnym dowódcą. Już na początku kampanii deszcz opóźnił marsz o 7 dni i wielu dowódców oraz dworzan radziło cesarzowi odwrót, jednak uparty Wang Zhen przekonał go, by kontynuować marsz. 16 sierpnia armia minęła pełne ciał pobojowisko, na którym Esen rozgromił oddział z Dadongu dowodzony przez jednego z protegowanych Wang Zhena, a zanim 18 sierpnia dotarto do miasta wielu żołnierzy zdążyło zginąć nie z rąk przeciwnika, ale z głodu. Dopiero teraz Wang Zhen zorientował się w sytuacji i zarządził odwrót tą samą, spustoszoną już przez poprzedni przemarsz trasą. Armia stopniowo popadła w zupełne rozprzężenie. 30 sierpnia Ojraci zniszczyli jej straż tylną oraz odsiecz w sile czterdziestu tysięcy koni. Następnego dnia armia rozbiła obóz wokół stacji pocztowej Tumu.