Wang Zhen podobno odmówił udania się do pobliskiego obwarowanego Huailai, ponieważ musiano by wtedy porzucić jego osobisty bagaż. 1 września rano Mongołowie zaatakowali i dokonali masakry pozbawionych jedzenia i wody żołnierzy Zhu Qizhena, zabijając przy tym wielu najwyższych dostojników cesarstwa, w tym Wang Zhena. Kiedy przybył Esen cesarz "z niezmąconym spokojem, bez śladu jakiegokolwiek wzruszenia na twarzy siedział na dywanie, a dokoła leżały ciała wymordowanych członków jego straży przybocznej".
W chińskiej historiografii konsekwencje katastrofy Tumu często określa się jako Tumu zhi bian. Termin "bian" oznacza "odwrócić się", i używany jest na oznaczenie ważnych punktów zwrotnych w historii Chin. Jak bowiem pisze Charles Patrick Fitzgerald: wydarzenie to stanowiło punkt zwrotny w okresie Ming. Skończyła się era chińskiej supremacji militarnej i od tego czasu cesarstwo na granicy północnej znalazło się w defensywie i coraz słabiej mogło się opierać napadom koczowników.