Od 1903 r. siostry składały śluby na ręce Anny Kaworek. W tym roku ks. Markiewicz przyjął za patrona dla swoich dzieł św. Michała Archanioła. Siostry ze względu na brak zatwierdzenia tej zakonnej wspólnoty, nie mogły nosić ubioru zakonnego. Chodziły one aż do chwili zatwierdzenia przez władzę kościelną (1928 r.) w czarnych sukniach i chustach, jakich używają na Górnym Śląsku wiejskie dziewczyny.
W 1898 r. Anna Kaworek zaczęła tworzyć Zakład Wychowawczy w Miejscu Piastowym dla dziewcząt – sierot, a w dwa lata później zorganizowała ochronkę dla dzieci na wsi i podjęła opiekę nad chorymi. Bp Józef Sebastian Pelczar w czasie wizyt, wspierał dzieło Anny Kaworek i udzielał zezwolenia na zbieranie składek na wygodniejszy dom dla sierot. 3 lipca 1904 r. przeżyła s. Anna tragedię, czyli pożar domu drewnianego dla sierot. 24 grudnia 1911 r. siostry wybrały ponownie na główną przełożoną Annę Kaworek.