Jako symbol Ruchu niemal od samego początku został przyjęty znak Veritas Vincit (łac. „Prawda Zwycięży” – dewiza ta tłumaczona była jako „Chrystus Zwycięży”), tj. krzyż z podstawę z litery „V”. Symbol ten został zaczerpnięty z tradycji przedwojennego Stowarzyszenia Katolickiej Młodzieży Akademickiej „Odrodzenie” (za zgodą żyjących wtedy jeszcze członków tej organizacji). W 1984 r. powstała koncepcja lilijki z tarczą herbową ze znakiem Veritas Vincit. Z przyczyn technicznych dopiero w 1987 r. udało się wykonać takie lilijki z metalu. Lilijki z tarczą Veritas Vincit, od zlotu 5-lecia Ruchu (sierpień 1987 r.), stały się oznaką Przyrzeczenia.
Dwóch przedstawicieli Ruchu (Tomasz Deptuła i Jacek Bartmiński) wzięło udział w IV Światowym Zlocie ZHP poza granicami Kraju, który odbył się w Rising Sun (USA), w sierpniu 1988 r.
HRL był największym środowiskiem niezależnego (tj. funkcjonującego poza ZHP) harcerstwa, w szczytowym okresie (1987) liczył ok. 1000 uczestników. Na jesieni 1989 r. Ruch skupiał ok. 600 chłopców i 250 dziewcząt, w ramach 18 środowisk funkcjonujących przy kościołach (parafiach), przede wszystkim w Lublinie, ale także Kraśniku, Puławach, Nałęczowie, Radomiu, Skarżysku - Kamiennej i Białymstoku.