Philipp Franz Balthasar von Siebold (ur. 17 lutego 1796 w Würzburgu, zm. 18 października 1866 w Monachium) – niemiecki lekarz, botanik, zoolog, etnolog i kolekcjoner. Badacz fauny i flory Japonii.
Philipp Franz Balthasar von Siebold urodził się w rodzinie lekarskiej. Jego dziadek, ojciec i dwaj wujowie byli profesorami medycyny na uniwersytecie w Würzburgu. Rodzina ta była nazywana „Academia Sieboldiana”. Założycielem dynastii był Carl Caspar von Siebold (1736-1807), nazywany „pierwszym wśród niemieckich chirurgów”. Ojciec Philippa zmarł, kiedy chłopiec miał 2 lata. P.F. Siebold studiował medycynę na tej samej uczelni w latach 1815–1820.
Podróż na Daleki Wschód W 1822 roku Siebold rozpoczął służbę w Królewskiej Holenderskiej Armii Indii Wschodnich (hol. Koninklijk Nederlandsch-Indisch Leger, KNILKrólewska Holenderska Armia Indii Wschodnich (ang. Royal Netherlands East Indies Army) powstała w 1819 r. w ramach armii holenderskiej, a w 1830 r. została utworzona formalnie jako zawodowa armia kolonialna i była formacją oddzielną od Królewskiej Armii Holenderskiej (Koninklijke Landmacht). KNIL została rozwiązana w 1950 r.) jako chirurg w stopniu majora i był stacjonowany w Batawii (obecnie Dżakarta).