Podczas przemowy po odebraniu nagrody wyoutował swojego dawnego nauczyciela aktorstwa, Rawleya Farnswortha, co stało się podstawą do scenariusza filmu Franka Oza Przodem do tyłu (1997).

Za tytułową rolę niewinnego i wyjątkowo dobrego mężczyzny upośledzonego umysłowo, który – dzięki splotowi przypadków i niezwykłym zbiegom okoliczności – osiąga sukces m.in. jako gracz footballu amerykańskiego, żołnierz w Wietnamie i magnat połowu krewetek, w kasowym komediodramacie Roberta Zemeckisa Forrest Gump (1994) otrzymał kolejnego Oscara dla najlepszego aktora, stając się zarazem drugim (po Spencerze Tracym) aktorem, który dwa razy z rzędu zdobył Nagrodę Akademii Filmowej. Wierząc w sukces filmu, podczas konstruowania kontraktu zrzekł się swojej wielomilionowej gaży na rzecz blisko ośmioprocentowego udziału w przychodach. W listopadzie 1994 otrzymał nagrodę im. Louelli Parsons, przyznawaną przez Hollywood Womens Press Club osobom, które prezentują publicznie najlepszy wizerunek branży rozrywkowych;