Zamek obornicki wraz ze znaczną częścią miasta zostały doszczętnie zniszczone podczas tragicznego potopu szwedzkiego z lat 1655–1660. Nie ominęła Obornik wojna siedmioletnia 1756–1763 oraz wydarzenia konfederacji barskiej 1768–1770. W 1768 r. rozpoczęto budowę murowanego kościoła i klasztoru franciszkanów, na miejscu dawnych drewnianych.
Dwory szlacheckie W średniowieczu w mieście istniały dwory szlacheckie. W 1408 wspomniano dwór o nieokreślonej lokalizacji należący do młynarza z królewskiego młyna zbożowego stojącego na rzece Wełnie. W latach 1448–1517 odnotowano dom, dwór w Obornikach należący do tenutariuszy obornickich. W 1448 starosta generalny Wielkopolski Piotr Skóra z Gaju wystawił dokument w swoim domu (łac. „domus”) mieszkalnym w Obornikach. W 1456 ponownie wspomniano jego dwór w Obornikach. Dwór tenutariuszy obornickich wspomniano też w 1517, a w 1515 kolejny dwór nieznanego właściciela na ul. Tkackiej czyli Sukienniczej.