Młyny miejskie W mieście stały młyny zbożowe zapewniające mąkę na chleb, mielące słód na piwo oraz folujące sukno. Były to notowany w latach 1356–1563 mniejszy młyn wójtowski, który stał na rzece Wełnie, na przedmieściach św. Krzyża, poniżej młynów „Rudnego” czyli Nowego, królewskiego młyna dolnego i królewskiego Wielkiego Młyna. Górny młyn królewski wspominany w latach 1370–1580 był większy i po łacinie nazywano go Wielkim Młynem „molendinum supremum, maior” lub Wielkim Młynem Obornickim (łac. „Magnum Molendinum Obornyczense”), a także Miejskim Młynem czy Wielkim Młynem Miejskim (łac. „Molendinum Civile, Molendinum Magnum Civile”). Był to młyn wodny i stał na rzece Wełnie, powyżej młyna wójtowskiego, na przedmieściach św. Krzyża za miastem Oborniki. Mielił on zboże na mąkę, a jedno koło wodne napędzało także miejski folusz.