thumb|145px|Mychajło Draj-Chmara 1910 Mychajło Draj-Chmara, ukr. Миха́йло Драй-Хма́ра (ur. we wsi Mali Kaniwci, powiat Zołotonosza guberni połtawskiej, zm. 19 stycznia 1939 w łagrze na Kołymie) – ukraiński poeta neoklasyk, literaturoznawca, slawista, tłumacz. Jeden z przedstawicieli rozstrzelanego odrodzenia.

Życiorys Ukończył szkołę podstawową w Zołotonoszy, a następnie kontynuował naukę w gimnazjum w Czerkasach. Błyskotliwa wiedza umożliwiła mu dostanie się do prestiżowego Kolegium Pawła Hałahana w Kijowie. Podczas lat nauki (1908–1910) wykazał się zdolnościami filologicznymi, opanował język francuski, niemiecki, łacinę oraz grekę. W latach 1910–1915, studiował na wydziale historyczno-filologicznym Uniwersytetu Kijowskiego.

W 1912 r. pojechał w delegację Towarzystwa Słowiańskiego (oddział w Kijowie) za granicę, gdzie przedmiotem jego badań był chorwacki pisarz Andriej Kačić-Miošić. Mychajło Draj-Chmara pracował w bibliotekach i archiwach we Lwowie, Budapeszcie, Zagrzebiu, Belgradzie, Bukareszcie. Za cenną pracę naukową otrzymał złoty medal Towarzystwa. Był profesorem slawistyki uniwersytetu w Kamieńcu Podolskim, a także kierownikiem sekcji lingwistycznej katedry historii i ekonomii Podola (1918–1923). W 1923 roku Draj-Chmara powrócił do Kijowa, gdzie objął posadę profesora literatury i filologii w Instytucie Medycznym.