W tym okresie aktywnie współpracował z wieloma organizacjami o charakterze naukowo-badawczym i kulturalno-oświatowym.
W 1926 została wydana jego monografia – Łesia Ukrainka. Życie i twórczość. Jako naukowiec-slawista, władający (według Oksany Aszer, jego córki) 19 językami, Draj-Chmara, dzięki swej pracy tłumacza, przyczynił się do rozwoju literatury ukraińskiej. Przekładał poezję Verlaine’a, Mallarmego, Maeterlinck’a, Bohdanowycza i innych. Wiele z jego tłumaczeń przepadło w wyniku działań NKWD.
Miał znaczący wkład w przygotowanie antologii poezji francuskiej. Jego pierwszy własny wiersz pojawił się w 1920 r., w Kamieńcu Podolskim w gazecie „Nowa dumka”. Pierwszy zbiór poezji Prorosteń, został wydany w Kijowie w wydawnictwie „Słowo”, 1926 r.
Po opublikowaniu sonetu Łebedi (Łabędzie), w którym cenzorzy dopatrzyli się w obrazie odważnie broniących jeziora łabędzi – porównania do neoklasyków, 1933 roku poetę pozbawiono możliwości pracy. Uwięziono go na okres trzech miesięcy, po czym został wypuszczony, lecz jednocześnie utracił pracę w Instytucie Językoznawstwa, zabroniono mu również wykładania w innych wyższych uczelniach. Wyrzucono go ze Stowarzyszenia Pracowników Naukowych.