Zmarł po krótkiej chorobie serca w 1933 roku. Nekrologi napisali Ceelen i Rössle.
W 1893 w Warnemünde ożenił się z Margarete von Hanstein (1861–1940). Mieli syna (zginął na wojnie) i córkę.
Dorobek naukowy W 1889 roku Lubarsch opisał rakowiaka, na dwie dekady przed Siegfriedem Oberndorferem. Opisał też rzadki zespół, nazywany dziś zespołem Lubarscha-Picka. Drobne kryształy obserwowane w komórkach jąder bywają nazywane kryształami Lubarscha.
Razem z Friedrichem Henkem zredagował 12-tomowy podręcznik patologii, Henke-Lubarsch Handbuch der Speziellen Pathologischen Anatomie und Histologie (1924–1952).
Wybrane prace Zur Analyse der Sprengstoffe (1887) Ueber den primären Krebs des Ileum nebst Bemerkungen über das gleichzeitige Vorkommen von Krebs und Tuberculose (1888) Ueber die Absorption von Gasen in Flüssigkeitsgemischen (1889) Ueber die Geschwulstbezeichnung „Cylindrom” (1890) Untersuchungen über die Ursachen der angeborenen und erworbenen Immunität (1891) Ein Fall von septischer Pneumonie beim Neugebornen, verursacht durch den Bacillus enteritidis (Gaertner) (1891) Ueber die intrauterine Uebertragung pathogener Bakterien (1891) Zur Epidemiologie der asiatischen Cholera.