oraz dodatkową pożyczkę w kwocie 10 815 RsDziennik Urzędowy Gubernii Warszawskiej, nr 40 + dod (24 września (6 października)), Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, 1855..
W drugiej połowie XIX wieku osada przeszła w ręce prywatne, stając się domem Józefa Kollatorowicza – emerytowanego urzędnika Rządu Gubernialnego Warszawskiego. Przynależność zawodowa Kollatorowicza do instytucji zarządzającej majątkami państwowymi może tłumaczyć prawdopodobny mechanizm nabycia przez niego tych gruntów. Józef Kollatorowicz zmarł w wieku 57 lat, 19 marca 1870 roku. Pogrzeb odbył się 22 marca – zwłoki wyprowadzono z dworu w Brominach (oddalonych wówczas o dwie wiorsty od Tarczyna) i złożono na cmentarzu w sąsiednim Rembertowie. Zmarły pozostawił wdowę, Matyldę z domu Czermach, oraz sześcioro nieletnich dzieci: Wojciecha, Marię, Feliksę, Katarzynę, Joachimę i BronisławęKurier Warszawski, nr 62 (9 (20) marca), Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, 1870.. Spadkobiercy uwikłani byli w wieloletnie spory majątkowe (m.in. proces z 1 czerwca 1870 r. w sprawie warszawskiej kamienicy nr 1618L)Dziennik Warszawski, nr 255 (26 listopada (6 grudnia), Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, 1871.. Ostatecznie konflikt o dział majątku po zmarłym Józefie zainicjował kilka lat później jego już wtedy pełnoletni syn, Wojciech Kollatorowicz.