Na mocy wyroku Trybunału Cywilnego w Warszawie z 4 marca 1875 roku zarządzona została przymusowa sprzedaż Kolonii Brominy w drodze licytacji publicznej. W dokumentacji sądowej sporządzono wówczas szczegółowy opis posiadłości położonej w gminie Komorniki. Całkowity obszar majątku wynosił 117 morgów i 183 pręty kwadratowe (ok. 65,5 ha). Część siedliskowa (11 morgów) obejmowała drewniany dom mieszkalny (dwór), stodołę, dom dla czeladzi, chlewy, oborę, szopy, studnię, okólnik oraz ogród. Wartość majątku oszacowano taksą biegłych na 4087 rubli srebrem i 40 kopiejekKurier Warszawski, nr 109 (28 maja (9 czerwca)), Biblioteka Uniwersytecka w Warszawie, 1875.. Procedura sądowa rozpoczęta w 1875 roku znalazła swój finał rok później. Na mocy kolejnego orzeczenia Trybunału Cywilnego w Warszawie z dnia 22 maja 1876 roku dobra Brominy zostały ostatecznie przysądzone na własność Ignacemu Brzostkowi.
Cztery lata później majątek – określany już w prasie jako w pełni zorganizowany folwark Brominy – został ponownie wystawiony na sprzedaż. W ogłoszeniu opublikowanym w „Kurjerze Warszawskim” z 26 maja 1880 roku oferowano folwark składający się z 4 włók gruntu (ok.