Zbiór generowany przez kryterium Smitha mieści zbiór słabych zwycięzców Condorceta; są tożsame i zachodzi między nimi jednostronna implikacja, gdy preferencje są przechodnie.
Według Fishburna, spośród różnych postaci kryterium najbardziej przekonujące normatywnie jest kryterium Smitha. Haman ocenia tak wersję klasyczną. Zaznacza jednak przy tym, że opcja uznana według niej za zwycięską, „nie musi być alternatywą »słuszną«, »korzystną« lub »sprawiedliwą«, [a kandydat] »najkompetentniejszy« i »najlepszy«”. Metody condorcetowskie gwarantują jednak co najmniej stabilność, ugruntowaną w autentycznym większościowym poparciu.
Dane z głosowania mogą być przedstawione w macierzy (wielkości przewagi w głosowania większościowym na parach alternatyw), lub macierzy (wyników głosowania większościowego). Dla mocnego zwycięzcy wszystkie wyrazy odpowiedniego wiersza poza główną przekątną mają wartości dodatnie; dla słabego zwycięzcy są nieujemne.
Spełnianie kryterium Condorceta Metody spełniające kryterium Condorceta metoda Schulzego metoda Blacka (ang. Black method)
(Smith/minimax)
Metody niespełniające kryterium Condorceta Głosowanie aprobujące, metoda Bordy ordynacja ocenowa
metoda natychmiastowej dogrywki () metoda Bucklina ()
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Ordynacje wyborcze