thumb|240px|Pomnik Stefana Jarosza na terenie Wolińskiego Parku Narodowego Stefan Jarosz (ur. 14 października 1903 w Rozwadowie nad Sanem, zm. 31 marca 1958 w Warszawie) – polski geograf i podróżnik, krajoznawca, taternik, działacz ochrony przyrody.
Życiorys Był synem Karola Jarosza (urzędnika sądowego) i Marii z domu Małeckiej. Ukończył I Gimnazjum w Nowym Sączu. W latach 1921-1925 studiował na wydziale rolniczo-leśnym Uniwersytetu Poznańskiego, a następnie na wydziale filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie na podstawie pracy Badania geograficzno-leśne w Gorcach uzyskał w 1932 stopień doktora filozofii.
Od najmłodszych lat poznawał Polskę, a następnie inne kraje. Działał na rzecz ochrony przyrody. W latach 1927-1929, 1935-1936 i 1936-1937 uczestniczył w trzech wyprawach do Ameryki Północnej. Był inicjatorem utworzenia Związku Podhalan w Północnej Ameryce. W czasie II wojny światowej pracował w latach 1940-1942 przymusowo w kamieniołomie w Łącku, w 1942 był leśniczym w Ludźmierzu na Podhalu, a w latach 1943-1945 nadleśniczym w polskich Tatrach, w Nadleśnictwie Zakopane 1 z siedzibą w Jaszczurówce. Uczestniczył wtedy w działalności konspiracyjnej przeciwko okupantowi niemieckiemu. Był to zarazem okres jego najżywszej działalności taternickiej;