Starożytność mały|Tablet z napisanym w języku akadyjskim opisem potopu, fragment Eposu o Gilgameszu Zgodnie z przyjętym określeniem wiersz jest nierozerwalnie związany z formą zapisaną. Jednak w związku z tym, że pierwsze zapisy wielu utworów kultury oralnej ze względu na mnemotechniczny charakter mowy wiązanej miały charakter wierszowy, uznaje się iż są one wierszami. Za najstarszy utwór wierszowany uważa się Epos o Gilgameszu. Dotrwały do nas częściowe jego zapisy pismem klinowym na glinianych tabliczkach z pierwszej połowy II tysiąclecia p.n.e., które są najprawdopodobniej kopiami utworów, pochodzących z końca III tysiąclecia p.n.e.
Do najwcześniejszych zachowanych tekstów zapisanych wierszem należy też Rygweda, której najstarsze hymny mogły powstać około XV-XIII w. p.n.e., a ostateczna redakcja nastąpiła około VII w. p.n.e. Do najstarszych arcydzieł epiki wierszowanej zaliczają się również Iliada i Odyseja, tradycyjnie datowane na VIII w. p.n.e.